แร้นมานก็คงไหวตัวทัน สุดท้ายกรุก็ศูนย์

มึนนนนนนนนน says:
...
มึนนนนนนนนน says:
กินข้าวเที่ยงยัะ
มึนนนนนนนนน says:
ทำไมไม่ทักล่ะ
มึนนนนนนนนน says:
เด๋วนี้ไม่ทักทายกันแล้วหรอ
มึนนนนนนนนน says:
คนเราอะเนาะ
มึนนนนนนนนน says:
ทำกันได้ลงคอ
................... .............. says:
เน็ตไม่ดีอ่ะนะ
................... .............. says:
เน็ตไม่ดีจิงๆ
................... .............. says:
ขออภัยจิงๆ
................... .............. says:
ว่างเหรอ
มึนนนนนนนนน says:
ว่างจิ
................... .............. says:
นี่ทามงานให่ ผอ อยผู่
มึนนนนนนนนน says:
ว่างสำหรีบพี่เสมอ
................... .............. says:
ร้องไห้หรือป่าว เมื่อคืน
มึนนนนนนนนน says:
ไม่
มึนนนนนนนนน says:
แต่อยากรู้ว่าพี่เลือกใคร
มึนนนนนนนนน says:
พี่ไม่ควรจับปลาสองมือนะ
มึนนนนนนนนน says:
กุจะไปเครียสามคน
มึนนนนนนนนน says:
เตรียมตัวไว้นะ
มึนนนนนนนนน says:
ระหว่างนี้พี่ก็ตัดสินใจไปนะ
มึนนนนนนนนน says:
มันถึงเวลาแล้ว
มึนนนนนนนนน says:
ที่เราจะจบเรื่องที่มันยาวนานเหลือเกิน
................... .............. says:
ไม่ต ้องขนาดนั้นหรอก
มึนนนนนนนนน says:
ไม่ได้
................... .............. says:
ได้จิ
มึนนนนนนนนน says:
เพราะว่าพี่ไม่พูดให้เครียสักที
มึนนนนนนนนน says:
ถึงเวลาแล้ว
มึนนนนนนนนน says:
ที่พี่ควรจะเลือก
มึนนนนนนนนน says:
เตรียมตัวไว้นะ
มึนนนนนนนนน says:
แค่พี่พูดว่า"เลิก" หรือว่า"เลือก" สั้นๆๆจบ
มึนนนนนนนนน says:
ต่อหน้ากุ๋และนังนั่น

ภาพบาดตา

ออนกันคืนวันอังคารที่ 29 ก.คง 51
Yarkpabpanfa says:
พี่วิ
Yarkpabpanfa says:
เรื่องมานเศร้านะ
Yarkpabpanfa says:
ปล่อยเอาไว้นาน อาจจะไม่ดี
Yarkpabpanfa says:
# สวัสดี!
Yarkpabpanfa says:
" อุ๊วะ ฮะ ฮะ ฮะ ฮ่า
................... .............. says:
2
................... .............. says:
ะ
Yarkpabpanfa says:
'(h5)(h5)(h5)(h5)(h5)
................... .............. says:
งัย
Yarkpabpanfa says:
พี่
Yarkpabpanfa says:
ฟังเพลงอยู่มะ
................... .............. says:
ไม่อ่ะ
Yarkpabpanfa says:
เด๋วจาให้ฟัง
................... .............. says:
ไม่อ่ะ
Yarkpabpanfa says:
ก่อนเราจะเลิก
................... .............. says:
ไม่อยหา
................... .............. says:
ไม่อยากฟัง
Yarkpabpanfa says:
อืม
Yarkpabpanfa says:
ยังมีคนนั้นนั่งอยู่ข้างๆๆพี่ช่ายมะ
Yarkpabpanfa says:
กื๋อตี้ม้งเราเนี่ย มีเสน่ห์เนาะ
................... .............. says:
ไม่มี
................... .............. says:
ไม่มี
Yarkpabpanfa says:
อยู่ใกล้ใคร ก็มีแต่คนรัก
Yarkpabpanfa says:
อยากให้พี่มีความสุข
Yarkpabpanfa says:
เราออนเอมกันแบบนี้แล้วนึกถึงวันแรกที่เรารู้จักเนาะ
................... .............. says:
จาว่าอารัยก็ว่ามาสิ
................... .............. says:
เร็วๆ ง่วงแล้ว
Yarkpabpanfa says:
ตกลงพี่คบกะเขาหรอ
Yarkpabpanfa says:
ทำไมไม่ตอบกุอะ
Yarkpabpanfa says:
เมื่อกี้นี้
................... .............. says:
ไม่ได้คบ
Yarkpabpanfa says:
http://www.charyen.com/jukebox/play.php?id=9469
Yarkpabpanfa says:
แล้วทำไมไม่ตอบเมื่อกี้นี้
................... .............. says:
และจาไม่ได้ยุ่งอารัยกันแล้ว
Yarkpabpanfa says:
ให้รู้กันทั้งสามคน
................... .............. says:
แต่ก้อโทมาหาเรื่องเอง
Yarkpabpanfa says:
แน่ใจหรอ
Yarkpabpanfa says:
แล้วทำไมเขายังฟังอยู่ข้างๆๆพี่อีกล่ะ ตอนกุคุย
................... .............. says:
เพื่อควาวามสบายใจ
Yarkpabpanfa says:
พี่แคร๋มันหรอ
................... .............. says:
ว่ากู๋จา
................... .............. says:
พูดจิงหรือไม่
Yarkpabpanfa says:
แต่พี่ก็ไม่ตอบกุว่าพี่ไม่ได้คบเขาต่อหน้าเขา
................... .............. says:
จาได้ไม่มีปัยหากันอีก
Yarkpabpanfa says:
แต่สุดท้ายพี่ก็ไม่พูด
................... .............. says:
อื่ม
Yarkpabpanfa says:
ปัญหายังไม่จบ
Yarkpabpanfa says:
เพราะว่าพี่ยังไม่พูด
Yarkpabpanfa says:
เชื่อไหม
Yarkpabpanfa says:
พี่
................... .............. says:
คนอื่นจบหมดแล้ว เหลือก้อคนเดียว
................... .............. says:
เรื่องเลยไม่จบ
Yarkpabpanfa says:
กุยังระแวงมั้ง
Yarkpabpanfa says:
เพราะว่าพี่อยู่ใกล้เขา
................... .............. says:
คุ้ยกันไม่รู้จบสิ้น
Yarkpabpanfa says:
แต่เขาบอกว่าเมื่อกี้พี่ออนเอมกะเขา
Yarkpabpanfa says:
แต่ไม่เห็นออนกะกุอะ
................... .............. says:
คุยกัน 2 คำ
Yarkpabpanfa says:
เหมือนพี่แคร์เขามากกว่า
................... .............. says:
ทามงาน
................... .............. says:
ทาใงาน
Yarkpabpanfa says:
แล้วไมไม่ติดต่อมาบ้างเลยนะ
................... .............. says:
ไม่วางมาคุยเล่น
Yarkpabpanfa says:
เอางี้จิ
................... .............. says:
ยังไม่อยากคุย
Yarkpabpanfa says:
ตอนนี้ใจกุแกร่งขึ้นเยอะละ
................... .............. says:
อยากคุยแล้วจาโท
Yarkpabpanfa says:
อยากให้พี่เลือก
Yarkpabpanfa says:
พี่วิคะ

ก่อนจะมีการออนไลน์กะพี่
กุได้โทรหาพี่
พอดีผู้หยิงคนนั้นเป็นคนรับสาย
เลยถามว่าจริงๆแล้วพวกพี่ชอบกันใช่หรือเปล่า
(นี่กุ ยังแค่ต้องการคำพูดจากสองคนนั้น ที่มันจะทำให้กุเจ็บที่สุด เพื่อกุจะได้ทำใจได้)
แต่ผู้หยิงคนนั้นบอกว่าไม่ตอบ
จนได้คุยกะพี่
กุถาม
แต่พี่ไม่ตอบไรเลย
ยังคงได้ยินเสียงผู้หญิงคนนั้นอยู่ข้างๆหูพี่
เพราะเสียงมันชัด
ผู้หยิงคนนั้นก็อยากรู้ว่าพี่จะตอบยังไง
เหตุการณ์มันเหมือนตอนที่พี่มาหากุ
แล้วผู้หยิงคนนั้นโทมา
กุก็จะให้พี่พูด แต่พี่ก็เงียบตลอด

พี่อยู่ใกล้ใคร
ก็จะแคร์คนนั้น
พี่กำลังจับปลาสองมือ
ตอนนี้กุคิดว่าพร้อมแล้วที่จะเลิก
แต่ ยังมีแต่
เพราะว่ายังเหลือภาพและคำพูดที่จะทำให้กุลืมและทำใจยอมถอย
กุต้องจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด
ภายในต้นเดือนนี้
กุกะไว้ว่าวันเสาร์นี้กุจะขึ้นไป
เพื่อให้ได้เห็นภาพ ว่าพี่เขาอยู่กะคนนั้น
และกุอยากได้ยินจากปากพี่เขาว่า
พี่เขารักคนอื่นมากกว่า
เมื่อนั้นแหละ กุจึงจะทำใจลืมพี่เขาได้

ตั้งตารอวันที่จะได้เห็นภาพบาดตา
นี่แหละ ถึงจะทำให้คนหัวใจบ้าบอของกุ ลืมพี่ได้

Zusu Khing: ไนท์

Zusu Khing: ไนท์

สาดดดด

กรุอยากให้เมิงบอกกะกรุ
กรุอยากรู้จากปากเมิง
และอยากเห็นกะตากรุ
แล้วเมื่อไหร่
กรุจึงจารุเรื่องราว
กรุอยากเจอ
กรุจะได้โล่งอกสักที
กรุจะตัดเมิงออกจากชีวิตกรุ แต่ก็ตัดไม่ได้สักที
เมิงควรช่วยกรุนะ
กรุอยากเห็นกะตา
และอยากได้ยินจากปาก
เมิงอย่าทรมานกรุเลยนะ ไอ้เหี้ย
สาดดดดดดดดดด

เทอ

ฉันกำลังแอบชอบเทอ
ตอนนี้ฉันกะลังออนเอมกะเทอ
เทอจะรู้บ้างไหม
ว่าฉันอยากเห็นหน้าเทอ
เรานัดเจอกันหลังเทอสอบเสด
แต่ตอนนี้ห้าทุ่มกว่า
ฉันอยากเจอเทอเหลือเกิน

ฝ่ามืออรหันต์ แก้มซ้ายนางพญา

เหตุการณืมันเกิดขึ้นเย็นวันเสาร์ที่ผ่านมา

ความน่าจะเป็นของการเลิกกัน

เรื่องทั้งหมดที่กรุกะลังผะเชินอยุ่นี้
เพือ่นๆกรุทุกคนต่างลงความเห็นว่า กรุสมควร "เลิก"
มานมีทางออกทางเดียวที่กรุจะสามารถออกจากบ่วงนี้ได้

ช่วงนี้ไม่ว่ากรุจะพูดอะไร
จะคุยเรื่องอะไร
พี่เขาก็บอกว่าน่าเบื่อ
หรือว่าจริงๆแล้วกรุก็ทำตัวให้น่าเบื่อ
หรือว่าหัวใจเราสองคนไม่ตรงกันอย่างที่เพื่อนกรุว่า
ในเมื่อหัวใจไม่ตรงกัน
ก็ต้องหันหลังให้กัน
เราไม่สามารถหันหน้าแล้วมาคุยกันได้เลย
ต่างคนต่างไม่เชื่อใจกัน
แต่ที่แน่ๆกรุไม่เชื่อใจพี่เขามากกว่า
แต่เขาจะบ้างานอย่างเดียว
กรุจะ ไม่สิ กรุต้องเลิก
เจ็บทีเดียว
เจ็บอีกแค่ครั้งเดียว
อยู่ห่างกันขนาดนี้
พี่มีคนอยู่ใกล้กว่าคอยดูแลช่วยงาน
ส่วนงานที่พี่ให้กรุช่วย
หมดอารมณ์ที่จะช่วยแล้ว
มันไม่มีความรู้สึกดีๆที่อยากช่วยเหลือเขาอีกต่อไป
ความน่าจะเป็นที่จะเลิกกับพี่เขาจึงมีมากว่าคบต่อไป

ชิบหาย

กรุได้รับเมล์จากไอ้คนเฮงซวยคนนึง
มานถามว่ากรุแปลกใจไหมที่มันส่งเมล์มาหากรุ
มานบอกอีกว่านึกถึงกรุแล้วรู้สึกหวิวๆยังไงไม่รู้
เนื้อความอีเมล์มานว่าอย่างนี้ "แปลกใจหรือป่าวที่ส่งเมล์ให้ ไม่ต้องการอารัยหรอก นึกถึงก้อแล้วรู้สึกหวิวๆยังงัยไม่รู้ สบายดีนะ ยังงัยเสร์ทิต ถ้าไม่เหนื่อยเกินไปจะไปหาแล้วกัน แล้วาเรื่องที่ร้านช่อ เป็นงัยยบ้างไม่ได้ไม่เป็นรัยนะ เอาเป็นเดียวกุ๋ไปเคลียเองก็ได้ ช่วงนี้กู๋งานเยอะตามเคย และอาจยิ่งกว่าเคยอีกน่ะ เพราะว่ามีงานต้องฝึกเด็กเข้าร่วมแข่งขันวิชาการอีกแล้ว งานช้างอีกเหนื่อยกันอีกแล้ว แล้วเจอกันนะ"
เมื่อเช้ากรุอ่านแล้วมานน่าใจหาย
นี่หรอคนที่รักกันเขาคุยกัน
พี่เขาทำตัวเหินห่างกรุมากขึ้นทุกวัน

ก่อนหน้าที่เขาจะส่งความนี้มา
ศุกร์ที่แล้วกรุตัดสินใจโทรไปหา
หลังจากที่เขาเงียบไปนาน
กรุบอกเลิก
เขาเงียบ ไม่ตอบตกลง
ฉันบอกเขาว่าฉันจะเลิกกับเขาแน่นอน
ขอเวลาฉันสักพัก

กรุอ่านอีเมล์แล้วไม่สบายใจ
ตอนกลางวันกรุเลยโทไปถามให้เครีย
เพราะว่าข้องใจ
พี่เขาบอกว่าไม่มีอะไร
และขอไปทำงาน
เขาบอกว่าแค่นี้ทำไมต้องคิดให้เป็นเรื่องใหญ่ มันน่าเบื่อ
กรุบอก กรุก็เบื่อเหมือนกัน
กรุบอก งั้นก็เลือกสักอย่างซิวะ
แมร่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ชิบหาย
แมร่งมานทำกะกรุได้
เจ็บจิงเลย

เธอ เธอ และอีกเธอ

ช่วงนี้ สับสน
อะไรหลายอย่างเข้ามาในชีวิต
เธอคนที่มาทำให้ฉันรัก หลง และเจ็บช้ำ
และอีกเธอที่เข้ามาปลอบใจและทำดีกับฉัน
และอีกเธอ คนที่ฉันแค่มองตาก็สั่น หวั่นไหว

ฉันอยากจะคืนดีกับเธอคนแรก แต่ใจมันร้าวไปแล้ว
และความไว้ใจก็ไม่มีอีกต่อไป
พยายามต่อรอยร้าว แต่ความห่างทำให้หมดหนทางที่จะกลับมาดีกันเหมือนเดิม
แต่นั่นละ ยังทำใจยอมรับไม่ได้ กับการต้องเลิก เพราะยังรักเพียงคำเดียว

เธอคนที่สองเข้ามาในรูปแบบคนรู้จัก
เราคุยกันได้แทบทุกเรื่อง
คุยกับเธอแล้วโลกทั้งโลกเหมือนเป็นสีเขียว
(อย่าเพิ่งงง)
โลกใบนี้มีแต่ธรรมชาติ ความสบายตา สบายใจ
เราสองคนท่องไปตามสายลม สายฝน
ท่ามกลางแมกไม้ ภูเขา
เสียงเพลงคลาสสิคเบาๆตลอดเส้นทาง
วันเวลา ทำให้เราสองคนรู้จักกันมากขึ้น
ชอบเพลงแนวเดียวกัน
ชอบธรรมชาติเหมือนกัน
และชอบอะไรอีกหลายๆอย่างเหมือนกัน
แต่แล้ว ฉันก็ทำให้เธอผิดหวัง
ฉันเมาและร้องไห้ต่อหน้าเธอ
เพราะว่าฉันยังเสียใจกับเธอคนแรก
ความรู้สึกดีดีที่เธอมีให้ฉันคงหมดและจบลง

เพียงแค่ได้เห็นแววตาเธอก็ทำให้ใจหวั่นไหว
เธอคนที่สาม คนที่ฉันพยายามห้ามใจ
เราห่างกันสองปี
แต่นั่นมันไม่ใช่ปัญหาสำหรับฉัน
แต่ตอนนี้เหมือนเธอจะคิดกับฉันแค่พี่สาว
แต่ฉันแอบชอบเธอตั้งแต่เห็นเธอหนแรก
ล่าสุด เรากินมื้อเย็นด้วยกัน
เธอลอบมองฉัน
ฉันลอบมองเธอ
ต่างคนต่างหลบสายตา
ฉันคิดไปเองหรือเปล่า ว่าเธอก็มองฉัน
แต่นั่นมันไม่ใช่ปัญหาอีกเช่นกัน
หลังมื้อเย็นเราเดินตลาดนัดข้างมอด้วยกัน
ฉันเงยหน้าขึ้น
เจอะกับสายตาเธอที่กำลังมองมาที่ฉัน
ฉันหลบสายตา
เธอหลบสายตา
แต่
เมื่อคืนฉันโทรหาเธอ
เธอกำลังคุยกับผู้หญิงคนหนึ่ง
เขาขอคุยกับฉัน
เขาคิดว่าฉันเป็นอะไรกับเธอหรือเปล่า
เธอบอกว่าเพิ่งรู้จักเขาแค่สามเดือน
แต่เขาบอกว่าเขาเป็นแฟนกับเธอ
แต่เธอยืนยันว่าไม่ใช่
แนไม่ควรสนใจกับเรื่องเขาใช่ไหม
ฉันควรสนใจแค่เรื่องเธอกับฉัน
ฉันอยากกินมื้อเย็นกับเธออีก
ฉันอยากดูแลเธอ
ฉันควรจู่โจมใช่ไหม
หรือฉันควรนิ่งไว้
และถ้าเธอรู้ความจริง
เธอยังจะคุยกับฉันไหม
หัวใจฉันชุ่มฉ่ำขึ้นมาอีกครั้ง
แต่ ความหวัง การรอคอย ยังอยุ่กับฉัน

กะรัก-กะฎาคม

เมื่อวานมีเรื่องราวที่สุดแสนวิเศษเกิดขึ้นกับฉัน
มันช่างเป็นวันที่น่าตื่นเต้นที่สุด
มันหวิวๆในใจ
หัวใจฉันมันพองๆ
เมื่อได้นั่งอยู่ตรงหน้าเธอ
เมื่อต้องสบตากับเธอ
เหมือนทุกอย่างหยุดหมุน หยุดเดินทาง
เธอจะรับรู้เรื่องราวของฉันบ้างไหม
ฉันพยายามหาเรื่องชวนเธอคุย
และเธอก็แสนน่ารัก
รอยยิ้มเธอ
ทรงผมเธอ
สีผิวเธอ
และทั้งหมดที่เป็นเธอ
เธอลอบมองฉันตอนฉันเผลอ
เธอหลบสายตาเมื่อฉันหันไปเจอ
เราเดินตลาดนัดด้วยกัน
และฉันอยากไปกินข้าวกับเธอทุกวัน
ฉันอยากเดินข้างๆเธอ
ฉันอยากเจอเธอทุกๆวัน
ฉันอยากคุยกับเธอทุกคืนก่อนนอน
เดือนนี้
เป็นเดือนแห่งความรัก
ถึงจะไม่ใช่เดือนกุมภา
ก็ชื่อเดือนมันบอกว่าเป็นเดือนกะรักฯ
ฉันกำลังมีความรัก
ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอรับรู้เรื่องราว
และเธอรักฉัน

อึดอัด กดดัน

สองวันแล้วที่กรุปวดหัวข้างซ้าย ปวดหลังและปวดร้าวมาถึงหัวใจ
มันปวดที่หัวใจจริงๆนะคะ
เรื่องราวของกรุและพี่เขาจะดำเนินต่อไปยังไง
ไม่อาจรู้ได้เลย
มันจบไปแล้วหรือว่ายังไม่จบ
แต่เครียดเหลือเกิน
มันเครียดมาก
เครียดมาก โยงไปหลายเรื่อง
เรื่องงาน
เรื่องเศรษฐกิจ
เรื่องอื่นๆ
ประสาทกำลังกัดกินกรุ
สมองจะระเบิดแตกแล้ว
มันอึดอัด
กดดัน

น้ำค้าง...ประทังหัวใจ

เป็นแค่หนอน ไร้ค่าที่หลงลืมตาเกิดมาท่ามกลางดอกไม้ ร่างกายผอมบาง ด
มกลิ่นหอม เย้ายวน หลากสีชีชวนให้หลงรักไม่ลาร้างหลงรักเจ้าช่อดอกไม้ทั้งใจ
ต่อให้หิวก็ฝืนก็ทน จะยอมไม่กลืนไม่กินดอกใบ ให้เจ้าดอกไม้ระคาย
แค่ใช้น้ำค้างเพื่อพอประทัง ตายังมองชื่นชมแค่เพียงดอกไม้
ไม่เคยคิดมองตัวเอง จนชีวิตเจ้าหนอนก็ตายลงไป
ยอมทำไปแม้ไม่มีใครจะมองเห็น หล่นร่วงลงไปทอดกายเป็นปุ๋ยดิน
โอ้เจ้าหนอน ผีเสื้อ ไม่เหลือเวลาตามฝันไม่ทันได้เติบโต ไม่ทันโผบิน
แล้วความรัก ของมัน จะทิ้งเรื่องราวอะไรให้ใครได้ยิน รักที่สร้างสรรค์ไม่ทำร้ายใคร
แค่ใช้น้ำค้างเพื่อพอประทัง ตายังมองชื่นชมแค่เพียงดอกไม้
ไม่เคยคิดมองตัวเองจนชีวิตเจ้าหนอนก็ตายลงไป
ยอมทำไปแม้ไม่มีใครจะมองเห็น แต่ดอกไม้ยังคงงดงาม เพราะปุ๋ยดิน

คติเตือนใจของผู้ที่ปรารถนาทุกอย่าง

เรื่องภายในย่อมสำคัญกว่าเรื่องภายนอกตน คนที่รู้เพียงเปลือกนอกย่อมสู้คนที่รู้ถึงแก่นไม่ได้ อดีต คือ ความฝัน ปัจจุบัน คือ ภาพมายา อนาคต คือ ความไม่แน่นอน คิดก่อนทำ อดทนไว้ พึงอภัย ไม่มีอะไรเป็นของเรา แม้แต่ตัวของเราเอง โกงคนอื่น เหมือนจุดไฟเผาตัวเอง เมตตาคนอื่น เหมือนสร้างบ้านให้ตัวเอง อย่าระแวงคนอื่น ยิ่งกว่าระวังตัวเอง ชีวิตไม่พอกับตัณหา เวลาไม่พอกับความต้องการ ที่พักครั้งสุดท้าย คือป่าช้า ถ้าท่านทำงานแข่งกับสังคม ความพินาศล่มจมจะตามมา ถ้าท่านทำงานเห็นแก่หน้า ท่านจะพบปัญหาเรื่อยไป ถ้าท่านทำตัวเห็นแก่ได้ ท่านอย่าหว ังน้ำใจจากเพื่อนฝูง ถ้าท่านกล้าเกินไป ท่านจะทำอะไรไม่สำเร็จ ถ้าท่านกล้าจนเกินงาม ท่านจะพบกับความเดือดร้อน ถ้าท่านขาดความพอดี ท่านจะพบกับความทุกข์อย่างมหันต์ ถ้าท่านขาดความยังคิด ชีวิตทั้งชีวิตจะหมดความหมาย ถ้าท่านทำใจให้สงบ ท่านจะพบกับความสุขที่เยือกเย็น ถ้าท่านมีความพอดี ท่านจะเป็นเศรษฐีในเรือนยาจก ถ้าท่านมีแต่ความงก ท่านจะเป็นยาจกในเรือนเศรษฐี ถ้าท่านมีเมตตาจิต ท่านจะมีญาติมิตรทั่วบ้าน ถ้าท่านเมตตาเกินประมาณ ท่านจะพบคนพาลทั่วเมือง ถ้าท่านคิดถึงความหลัง ท่านจะพบรังแห่งความเศร้า ถ้าท่านมีความมัวเมา ท่านจะพบความปวดร้าวภายหลัง ถ้าท่านทำดีเพื่อเด่น ท่านจะถูกขเม่นจากญาติมิตร ถ้าท่านทำดีเพื่อน้ำจิต ท่านจะมีชีวิตอยู่อย่างสบาย ถ้าท่านหวังพึ่งแต่คนอื่น ท่านจะต้องกลืนน้ำตาตัวเอง ถ้าท่านรู้จักใช้เวลา ชีวิตจะมีค่ากว่านี้ ถ้าไม่กินอยู่เท่าที่มี จะได้เป็นเศรษฐีเงินกู้ ถ้ามั่วสุมกับอมายมุข จะพบความทุกข์ในเบื้องปลาย ถ้าทำหูเบาตามเขาว่า จะต้องน้ำตาตกใน ถ้าพูดโดยไม่คิด เท่ากับพ่นลมพิษใส่คนอื่น ถ้าจริงจังกับโลกเกินไป จะต้องตายเพราะความเศร้า ถ้าต้องการความเป็นอิสระ ให้พยายามชนะใจตัวเอง ถ้าไม่รู้จักความทุกข์ จะพบกับความสุขได้ที่ไหนถ้าไม่ยอมปล่อยวาง จะพบกับความว่างได้อย่างไร ถ้าหาความสุขจากความมัวเมา ท่านกำลังจับเงาในกระจก ถ้าอยากเป็นคนงาม อย่าวู่วามโกรธง่าย ถ้าอยากเป็นคนสบาย อย่าเบื่อหน่ายความเพียร ถ้าอยากเป็นคนมั่งมี อย่าเป็นคนดีแต่จ่าย ถ้าอยากเป็นคนนำสมัย อย่าทำลายวัฒนธรรม ถ้าอยากเป็นคนมีเกียรติ อย่าเหยียดหยามคนอื่น ถ้าอยากเป็นคนความรู้ อย่าลบหลู่อาจารย์ ถ้าอยากหาความสำราญ อย่าล้างผลาญสมบัติ ถ้าอยากเป็นคนมีอำนาจ อย่าขาดความยุติธรรม ถ้าอยากเป็นคนดัง อย่าหวังความสงบ ถ้าอยากเป็นที่เคารพ ต้องพบความจบก่อนตาย อย่าทำตัวให้เด่น โดยการสร้างหนี้ให้ตัวเอง

+3+

ต้องนิ่ง

ถ้านิ่งจริงๆ จะเกิดสิ่งดีๆขึ้น

เราต้องเคารพในตัวตนของเขา

ฟังให้เข้าถึงอารมณ์+ความรู้สึก

ฟังเขาแบบปราศจากอคติ

ติดตามเรื่องราวอย่างต่อเนื่องแต่บางเรื่องราวต้อง "แขวนไว้ก่อน"

ฉันรู้

ว่าทุกคนต้องการความสุข

เขาต้องการความสุข

ฉันก็ต้องการความสุข

ฉันจะฟังเหตุผลของเขาก่อน

และคิดว่าถ้าฉันเป็นเขา ฉันจะ...



ฉันจะให้เวลาเขาได้พูดสิ่งที่อยู่ในใจ

ให้เวลาตัวเองได้ฟังเขาอย่างเข้าใจ

ฟังตัวเอง

ใช้ความคิด ความรู้สึก เหตุผล ว่าคืออะไร

แล้วฟังความเงียบ สะท้อนความคิดด้วย "สมาธิ"

ปล่อยให้ความคิดเรื่องของเราเดินทางไปช้าๆ

และให้ผ่าน 3 คำนี้ก่อน

นั่นคือ อดีต ปัจจุบัน อนาคต

เราเคยเจอเรื่องราวประมาณนี้ไหม เคยได้ยินอะไรมาบ้าง เคย(เคย)

วันวาน

ได้รับอีเมล์คำสั่งสั้นๆจากเขา ฉันไม่ได้ดีใจ
แต่ฉันกำลังคิด
ครุ่นคิด
เขาโทรมาในรอบ10วัน
เขาเมล์มาหาในรอบครึ่งเดือน
เขาเมล์สั้นๆ
"ช่วยพิมพ์...(งาน)ให้หน่อย และแยกของใครของมัน แล้วส่งมาทางเมล์นะ"
มีเพียงเท่านี้จริงๆ
เขาไม่เคยถามถึงความเป็นอยู่ของฉัน
นี่ถ้าไม่ใช่เรื่องงานเขาจะยังติดต่อมาหาฉันไหม

หรือนี่จะเป็นคำตอบ

ว่าเรื่องราวของเรา
จะเป็นแค่วันวาน...

เมื่อเธอไม่พูดคำใดๆ

มันน่าประหลาด ที่เธอสามารถพูดกับหัวใจฉันได้
โดยไม่ต้องเอ่ยคำพูดแม้คำเดียว
เธอก็จุดประกายแสงไล่ความมืดได้
ต่อให้ฉันพยายาม ฉันก็ไม่มีวันอธิบายได้
ถึงสิ่งที่ฉันได้ยินในเวลาที่เธอไม่ได้พูดอะไรเลย
รอยยิ้มบนใบหน้าเธอ
บอกให้ฉันรู้ว่า เธอต้องการฉัน
ความสัตย์ซื่อในดวงตาเธอ บอกว่า เธอจะไม่มีวันจากฉันไป
สัมผัสจากมือของเธอ บอกว่า ไม่ว่าเมื่อใดที่ฉันล้มลง เธอจะคว้าฉันไว้
เธอบอกได้ดีที่สุด เมื่อเธอไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย ตลอดทั้งวัน
ฉันได้ยินผู้คนเอ่ยถึงเรื่องความรัก
แต่เมื่อเธอกอดฉันอยู่ตรงนี้ เธอทำให้ฝูงชนที่แวดล้อมหายไปหมด
ต่อให้คนเหล่านั้นพยายาม เขาก็ไม่สามารถอธิบายได้
ถึงสิ่งที่หัวใจของเธอและของฉันคุยกัน
เธอบอกได้ดีที่สุด เมื่อเธอไม่ได้พูดอะไรเลยแม้แต่น้อย
รอยยิ้มบนใบหน้าเธอ
ความสัตย์ซื่อในดวงตาเธอ
สัมผัสจากมือเธอ
ล้วนบอกให้รู้ว่า
เธอต้องการฉัน
คิดถึงเธอที่สุด

นี่น่ะหรือ...ความตาย

14 วันเราสองคนไม่ได้เจอกัน พี่หายเงียบ

เหมือนเธอได้ลาลับจากโลกนี้ไปแล้ว
บนโลกใบนี้ไม่มีเธออีกแล้วใช่ไหม
ฉันกำลังเหยียบผืนดินเดียวกะที่เธอเหยียบใช่ไหม
ทำไมไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของเธอ
ไม่ได้ยินเสียงคุย
ไม่ได้ยินเสียงหัวเราะ
ไม่มีลมหายใจอีกต่อไป

และนี่คือสิ่งที่หลงเหลืออยู่
ซาก
แล้วศพละ
มันอยุ่ไหน
ใครเจอ
บอกได้ไหม

มันทรมานมากกับการที่ต้องอยู่เหมือนเอได้ตายจากไปแล้ว
หายเงียบ
ไม่มีเสียงใดๆ
ความมืดเข้าครอบงำฉันในทุกย่างก้าว
หรือว่าฉันกำลังจะลาลับจากโลกนี้ไปแล้ว
หรือว่าความตายกำลังบังเกิดกับฉัน

หรือว่าฉันควรทำความเข้าใจกับการตาย! การจากไป ของเธอ
หรือว่าฉันควรทำใจกว้างกว่านี้
หรือว่าฉันไม่ควรใส่ใจกับเรื่องการจากไปของเธอ
ค่าของคน
ค่าของฉันมีแค่ไหน
มีแค่ที่มีให้เธอน่ะหรือ
เกิดมาเพื่อตาย
และฉันก็สมควรตายแล้วใช่ไหม
หรือใครที่สมควรตาย
หรือทุกคนที่ต้องตาย

หรือไม่มีใครๆที่ต้องตาย
แต่ว่าเหมือนฉันได้ถูกความตายทำให้พรากจากเธอ
เธอได้ตายไปแล้วจริงๆ

แลไปหน้า

ผ่านไปอีกวันกับการต่อสู้กับจิตใจของตนเอง

มันไม่ง่ายเลย ที่จะเป็นตัวของตัวเอง

ชีวิตต้องอิงแอบกับคนอื่นเสมอไป เรื่อยมา

มันเหมือนชีวิตนี้เกิดมาเพื่อเสาะหาใครสักคน

ที่จะมาอยู่ดูแลกันตลอดยี่สิบสี่นาฬิกา

หรือว่าจริงๆแล้วไม่อยากจะมีใครสักคน

มันสับสนและวกวนบานหนทางในทุกย่างก้าว

เลือกได้ไหมว่าจะไปทางซ้ายหรือขวาดี เลือกสักทาง

หรือฉันจะอยู่แบบนี้ แบบที่ไม่มีจุดยืนเป็นของตัวเอง

อย่าได้ไปตามเส้นทางที่ใครอื่นเขานำไป

และอย่าได้ไปอิงแอบ พึ่งพิงใครอีกเลยได้ไหม

และอย่าให้มันเป็นคำถามอยู่แบบนี้ไปตลอดได้ไหม

ให้มันเป็นรูปธรรมชึ้นมา สามารถมองเห็นและจับต้องได้

ได้เวลาให้อาหารตัวเอง

ให้อาหารจิต อาหารใจ

ใส่ใจกับสุขภาพตัวเอง

มุ่งมั่นในสิ่งที่ฝัน

สิ่งที่นำไปสู่จุดวิกฤติ

ความรักเป็นสิ่งที่เกิดจากใจไม่อาจบังคับกันได้
ความรักที่แท้จริงคือความปรารถนาดีต่อคนที่ตนรักความยินดีที่คนที่คนรักมีความสุข
การให้อภัยเมื่อคนที่ตนรักทำผิด
และการเสียสละความสุขของตนเพื่อความสุขของคนที่ตนรัก
กรุปรารถนาจะยึดครองพี่เพื่อความสุขของกรุเอง
เมื่อไม่สมหวังกรุก็เลยอยากฆ่าพี่
เป็นความคิดและการกระทำที่เห็นแก่ตัวเห็นแก่ได้ของกรุโดยฝ่ายเดียว
มิได้คำนึงถึงจิตใจและความรู้สึกของพี่
หาใช่ความรักไม่
หรือที่ผ่านมาทั้งหมดนั้น
กรุไม่ได้รักพี่เขาเลย
หรือว่าเพราะอะไร
ทำไมกรุถึงอยากจะฆ่าพี่
อยากจะยิงด้วยปืน
อยากจะแทงด้วยมีด
สิ่งที่กรุทำลงไปแล้วมันเป็นการแสดงความก้าวร้าว
มากขึ้นๆทุกวัน
เวลาที่กรุเครียดที่สุดคือ
เวลาที่กรุนึกภาพตอนที่กรุไปยิงพี่เขาและระเบิดสถานที่ตรงนั้นให้แหลกกระจุย
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะกรุแค้น ยูเนียน รัก ยูเนียน เห็นแก่ตัว หรืออะไรใดๆๆอีกเหรอ
ใครช่วยให้คำตอบกรุที
ก่อนที่กรุจะ...ลงมือ